Speleoweekend Doubs – 1 - 3 mei
Verslag door Erik
Het verlengde weekend van 1 mei stond dit jaar in het teken van de Doubs. Met een compacte maar enthousiaste ploeg — Annemie, Toon, Len en ikzelf — trokken we richting Frankrijk voor drie dagen ondergronds avontuur.
Donderdag – Aankomst in Cherval
Donderdagmiddag vertrokken Annemie en ik vanuit Antwerpen richting de camping municipal van Cherval. De rit verliep met redelijk wat vertragingen en rond 21u20 reden we de camping op. Tent opzetten, en dan redelijk snel onze slaapzak ingekropen.
Toon en Len kozen voor een iets avontuurlijker reistiming en arriveerden midden in de nacht. De ploeg was compleet, klaar voor een ons speleoprogramma.
Vrijdag 1 mei – Grotte d’En Versenne & Gouffre du Puits de Poudry
Stralend weer en een eerste zoektocht
De dag begon met zon, blauwe lucht en twee grotten op het programma. Onze eerste bestemming: Grotte d’En Versenne (stuk voor de sifon).
De rit naar de parking verliep zonder problemen. Na het omkleden trokken we het bos in en vonden al snel een klein massiefje met een porche dat er op het eerste zicht uitzag als de ingang. Ik daalde/klom een blokkenstort af… maar onderaan liep het meteen dood. Toch niet de juiste plek?
We doorzochten de omliggende weiden en het bos, vonden verschillende pertes waar in nattere periodes een riviertje ondergronds gaat, maar geen echte ingang. Uiteindelijk keerden we terug naar het massiefje en zocht ik online een foto van de ingang: Perfect dezelfde plek.
De conclusie was duidelijk: de ingang is ingestort. Later op de camping bevestigden Duitse speleo’s dat zij enkele jaren geleden exact hetzelfde probleem hadden. Mogelijk is de ingang bewust dichtgemaakt om de grot te beschermen en te vermijden dat duikers door de sifon naar het mooie achterste deel zouden gaan.
Gouffre du Puits de Poudry
Gelukkig stond er nog een tweede grot op het programma. De Gouffre du Puits de Poudry vonden we vlot, een mooie put midden in het bos.
Ik equipeerde de ingang en we daalden af. Na de eerste put volgde een traverse langs een balkon naar een tweede put, die uitkwam op een schuine helling. Deze leidde naar een grote zaal met onderaan mooie concreties.
Het vervolg lag onderaan: via een étroiture kwamen we boven een put van 35 m uit. Ons touw was net te kort, dus maakte ik een touwverbinding op 3 à 4 meter van de bodem. Onderaan kon je nog wat tussen blokken afdalen, opnieuw met mooie concreties.
Zaterdag 2 mei – Gouffre de Pourpevelle
Voor deze grote grot stonden we al om 7u op. Na een stevig ontbijt reden we naar de parking, die verrassend leeg was voor een verlengd weekend. Geen andere speleo's te zien ...
Ingang en puttenreeks
Na het omkleden trokken we naar de ingang. Een mooie ingangsput leidde naar de zuidelijke gang. Twee keer daalden we een R7 af, waarna een vrijhangende put van 33 m volgde, midden in een enorme zaal. Altijd indrukwekkend om zo volledig vrijhangend af te dalen op een glad koord.
Beneden begonnen de horizontale galerijen. Dankzij het geplastificeerde plan met aangeduide route vonden we zonder problemen de weg door het Réseau Sud: wandelend, kruipend, klimmend en afdalend door galerijen met bassins, gours en mooie concreties. Nat tot aan ons middel (of hoger voor de kleinsten onder ons).
De “cable” en andere hindernissen
Bij de “cable” hingen twee versleten touwen (mantel doorgesleten) om een diepe met water gevulde gour over te steken zonder te zwemmen. Een beetje acrobatie was nodig, maar iedereen geraakte er veilig over zonder al te nat te worden.
Daarna volgde de sleutelpassage richting de Galerie des Cristaux: een lange kruipsectie waar onze knieën het zwaar te verduren kregen. Aan de voute mouillante moesten we zelfs op de buik door het water. Vervolgens klommen we via een vast touw in een nauwe cheminée naar Station Plaisance.
Avenue Sud en terugtocht
Station Plaisance ligt in een prachtig gedecoreerde galerij. We volgden eerst de Avenue Sud, gebaliseerd met rood-witte linten en verderop met een discreter wit touwtje. Op het einde lag een modderige blokkenstort met een bordje “Nooduitgang”. Ik ben even gaan kijken, maar niet omhoog geklommen om op de terugweg de mooie galerij niet te bevuilen.
In noordelijke richting aan Station Plaisance leek het water dieper, en omdat we het al behoorlijk fris hadden, keerden we terug.
De terugtocht verliep vlot: kruipgalerijen, diepe bassins, de cable, de puttenreeks… en rond 17u30–18u stonden we weer buiten. Een fantastische grot, absoluut een aanrader. Volgende keer neem ik wel een neopreen salopette mee.
Zondag 3 mei – Gouffre du Petit Siblot (met z’n tweeën)
Toon en Len lieten weten dat ze zondag al naar huis wilden vertrekken en enkel nog een ochtendwandeling zouden doen. Annemie en ik bleven tot maandag en wilden zeker nog een grot doen.
We kozen voor de Gouffre du Petit Siblot. Ik had deze grot al eens gedaan, maar herinnerde me weinig behalve de ingang.
Petit Siblot
De ingang is een smalle put (toch de eerste drie meter), afgesloten met een rooster dat je kan openklappen. Daarna volgden enkele putten tot een grote schuine zanderige helling. Helemaal onderaan kon je via een klimmetje (vast touw aanwezig) door een étroiture naar een balkon met uitzicht op een grote gedecoreerde zaal.
Via een kleine traverse daalden we af in de zaal, waar talloze grote kolommen staan. Jammer genoeg zijn ze bemodderd en lichtbruin van het stof, maar toch indrukwekkend.
Karstwandeling & Grand Siblot
Na de grot deden we nog de karstwandeling die langs de Petit Siblot loopt. Een stukje verder zagen we de ingang van de Grand Siblot, die we dan ook nog even bezochten — in gewone kleren, met enkel een gsm‑lichtje.
Terug op de camping hebben we er direct van geprofiteerd om de touwen en het materiaal te wassen in de Doubs. Dat was alvast thuis uitgespaard.
Maandag – Terug naar huis
Na een rustig ontbijt pakten we alles in en reden we ontspannen terug naar huis. Een geslaagd speleoweekend met mooie grotten, goed gezelschap en heel wat avontuur.
.jpg)
