Doubs 26-30 juni 2026

Mini-interclub Doubs -  "La Canicule" 

Deelnemers: Noor De Bruyn en Sofie Van Waesberghe (Stalspeleo), Joris De Bruyn (Styx), Erik Bruijn en Bart Saey (Avalon)

Verslag: Sofie Van Waesberghe (Stalspeleo)

Vrijdag 26 juni

Met een beetje pijn in het hart verlaten we Tirol en begeven we ons naar “Code rood”. Departement Doubs kreunt onder de hittegolf (la canicule en Français). In de hogere regionen van Oostenrijk waren de temperaturen iets draaglijker. Erik vertrekt vanuit België en had de avond voordien al laten weten dat hij vroeg ging aanzetten. Zelf starten we aan de late kant: campingplaats opruimen, nog snel een bijscholing volgen, douchen,… We doorkruisen Zwitserland. Bart aan het stuur, ikzelf (Sofie) ernaast. Bijna aangekomen op bestemming nog snel naar de winkel, waar duidelijk wordt dat Levier ook een monument vlakbij Besançon is en niet enkel de naam van het dorpje waar de camping ligt. Een uur later dan verwacht worden we door Erik verwelkomt met lekker warm eten in onze “Glamping” tent. Joris en Noor vertrekken pas vrijdagavond en slapen bij de grot om zo een extra uurtje slaap te vangen. (Al
was Noor niet zo tevreden over het slapen op de benedenverdieping in de bus, naast de papa boven was ook geen optie voor haar, jammer). 

Zaterdag 27 juni: Gouffre des Essarlottes

Vandaag op het programma: Gouffre des Essarlottes. Erik kent de grot een beetje van Brevet B, Noor heeft deze heel misschien met de jongeren gedaan. Erik begint enthousiast met equiperen. Niet altijd evident in de puttenreeks met Belgische allure: smal, korte putjes, … 

Het neemt wat tijd in beslag. Noor en ikzelf kruipen even onder de poncho. Echter geen reden tot klagen: Volgens de beschrijving van Paul (De Bie) in Spelerpes, werd je al nat in de puttenreeks. Bij ons gelukkig kurkdroog. Na wat verder ploeteren komen we in de ondergrondse rivier. Wat een verschil in volume! In Galerie Jackpot gaan we eerst naar de sifon stroomop via blubbermodder. We keren terug op onze stappen en picknicken met stokbrood, kaas en worst. Vervolgens verkennen we de galerijen stroomafwaarts. Met dank aan Pauls goede beschrijving navigeren we door de grot. Handig zijn de vaste touwen, aanwezig doorheen het hele traject. En ondertussen… Erik maar sleuren met de extra touwen en equipeermateriaal. (Het kan maar een goede training voor Anialarra zijn!) De (volgens beschrijving) lugubere eindsifon heeft door de lagere waterstand een eerder fraaie aanblik. Mijn pijp is intussen al goed uit (Na 2 weken van medische stage, klimmen en via ferrata). De uren vliegen voorbij. Met dank aan de sterke mannen en sterke vrouw Noor mag ik met een lichte kitzak aan de puttenreeks beginnen. Wat gevloek verder (pantin 2x op het touwtje van sleepzak, voet geklemd tussen de blokken,…) kom ik al stomend buiten. Snel het pak uit, maar al even snel terug aan omwille van de vele vliegen, dazen,…

Onze “we kunnen zeker nog naar de winkel om eten en brood voor morgenochtend” gaat niet op. We verlaten pas om 20u de grot. Gelukkig kunnen we op de camping nog pizza krijgen. Een geslaagde afsluiter voor de eerste dag.

Zondag 28 juni: Grotte Baudin

Ingang Grotte Baudin

Omdat de winkelplannen van gisteren in het 100 gelopen zijn, komen we traag op gang met ontbijten, winkelen,… Om 11u20 kunnen we in Nans-sous-Sainte-Anne starten aan de wandeling naar boven. Gezien de hitte besluiten we ons aan de grot te omkleden, maar wat zijn die grote zakken met speleomateriaal en extra water zwaar! Al helemaal bezweet starten we aan het kruipgedeelde. Ondanks de enorme tocht, is er van afkoelen geen sprake. Daarin speelt Joris zijn Styx-tempo 🥵 een belangrijke rol. Dochter Noor volgt vlot. Bart en Erik vloeken wat meer op dat kruipgedeelte. Ook ik, nog steeds moe, kan amper volgen. Al is kruipen iets minder lastig met m’n korte gestalte. Opnieuw vaste equipementen vandaag, al ziet het eerste er niet veelbelovend uit: de mantel helemaal weg van een looplijn! Nog wat gekruip verder horen we eindelijk de rivier. Volgens Joris moeten we die normaal al veel vroeger horen, maar wegens de hittegolf staat het water beduidend lager. Op zich ideale condities om de doorsteek van de Verneau te doen, maar hiervoor laat de fysiek het afweten. Na nog een smal gangetje zien we de rivier een heel pak lager onder ons! Wat een volumineuze ruimtes terug, net zoals gisteren! Touwtje af, lastige looplijn (staalkabel) volgen en we staan met onze voetjes in de rivier. We doen ons best om ze droog te houden, maar evident is dat niet. Dankzij gids Joris vinden we snel de weg, zijn snel tempo bijhouden vind ik iets moeilijker! Wat een mooie galerijen met prachtige stenen formaties. Een spannend sprongetje over de rivier brengt ons uiteindelijk naar “la Plage”, een ideale picknickplaats. Pakken uit, het zweet gutst van ons. 

Joris wil ons graag de sifon laten zien voor als we ooit de doorsteek van de Verneau willen doen. Animo om verder te gaan is dubieus: Joris en Noor staan te springen. Bart en Erik twijfelen, ikzelf kan het tempo amper volgen en zou liever terug willen of even wachten op de anderen. Maar alleen wachten is niks voor mij. Volgens Joris nog maximum 100m verder. Maar het zijn verre 100 meters! Erik besluit dan toch om samen met mij al terug te gaan naar “la Plage”, terwijl de anderen de sifon zoeken. Bijna aangekomen op “la Plage” horen we de stemmen al van de anderen. De sifon, die nu dus droog staat, bleek nog geen 20m verder te zijn. Dus samen op terugweg. Het sprongetje over het water in de andere richting is voor Noor en mezelf niet eenvoudig. Gelukkig heeft Erik intussen geen schrik meer van het koude water en vormt hij een brug voor ons :-).

De looplijn is gemakkelijker te volgen in deze richting en sneller dan verwacht staan we buiten. Wel goed dat Joris ons op de heenweg al verschillende herkenningspunten als tip meegaf! Buiten worden we direct overvallen door de hitte. Snel omkleden boven, terug via de staalkabels van de via ferrata naar beneden, wat drinken aan de auto en dan een heerlijk verkoelende duik in het zwembad (al vond Joris de douche meer dan verfrissend genoeg). Samen groentjes snijden en met een heerlijke ratatouille sluiten we de avond af. Of neen, eerst nog alle zweet/natte pakken ophangen aan een waslijn. De nacht brengt maar deels rust, want daar is (om 2u ’s nachts het warmte-onweer.) Held Bart zorgt ervoor dat de weggewaaide spullen weer in de tent belanden.

Onze "Lodge"

Maandag 29/6: Baume du Mont

Wat een chaos van natte spullen in de ochtend! Gelukkig alweer warm, dus het droogt allemaal relatief snel. Na het ontbijt tijd om afscheid te nemen van Joris en Noor. Met ons 3 hadden we de avond ervoor al beslist om iets rustigs te doen vandaag. Het warme weer heeft er echt ingehakt. De eerste grot uit “Les belles des Doubs” dan maar. Grote ingangsdoline met een vaste ladder. Erik geeft alweer het goede voorbeeld met equiperen! Een grote gang leidt ons omlaag en nadien terug omhoog. Toch nog veel concreties te zien, evenals verschillende “graffiti” sporen. De oudste die we zelf zagen was van 1851, al zouden er ook oudere staan. Na een mini fotosessie staan we algauw weer buiten.

 

Ingang Baume du Mont

Op naar rivier “Le Lison” om het materiaal te poetsen. Met een verfrissende duik in het zwembad en een aperitief nadert het einde van deze speleotrip. Morgen terug naar huis.