Gisteren 19/1 kwam een groot desobstructieteam van Avalon in actie. Met ons vijven (Paul, Bart, Friedemann, Rudi, ik) streken we neer in de Ardennen. Het plan was om op 2 plaatsen te gaan werken. Een groepje van twee in een andere grot (liefst de smalsten) en de rest mocht verschillende blaasgaten hoog op de heuvelflank gaan aanvallen.
Ik zat in het blaasgaten groepje, ik behoor namelijk niet tot de smalsten van de club, en na de toeristische wandeling doorheen het bos, onder leiding van één van de smalsten (Paul dus) wisten we (Bart, Friedemann, ik) alle doelwitten liggen.
Ons eerste doelwit was gemarkeerd met “D3”. Een barst tussen 2 blokken gaf toegang tot een dalend gangetje over een puinhelling. Het einde ziet er hopeloos uit. Maar een of andere vandaal heeft op de puinhelling met rode verf puntjes gezet. Da’s raar, rond die puntjes voel ik een duidelijke tocht, zouden die dan toch iets betekenen?
Natuurlijk betekenden die iets, dit waren de punten die P&A de vorige week hadden gemarkeerd tijdens hun ijskoude prospectietocht ( scavalon.blogspot.com/2009/01/prospectie.html ) Hier moesten we dus aan beginnen. Maar hoe begin je aan een onstabiele puinhelling van enkele meters lang zonder dat de boel in elkaar valt? Wel blok per blok naar buiten doorgeven en hopen dat hierdoor niet alles zo onstabiel wordt en dat alles instort. Ik ga jullie de details niet geven maar enkele instortingkjes en 1,5 kuub rotsblokken later hadden we een zaaltje geruimd waar we zonder probleem met 2 in recht konden staan.
Maar natuurlijk was dat niet onze doelstelling. Het was de steeds aanwezige courant d’air die onze gids was en tegen 14:00 kregen we zicht op een echt grotgangetje waaruit deze courant d’air kwam. De volgende uren groeven, hakten, vloekten we ons verder in dit gangetje. Gemakkelijk was anders want het andere team was met de boormachine op schok en wij hadden die nu nochtans ook kunnen gebruiken. Tegen 17:30 stond dat andere team dan bij ons en vonden we het wel welletjes. We konden trouwens toch niet meer verder zonder je-weet-wel-wat want een grot blok ligt in de weg. Maar het vervolg ziet er goed uit. Een laag gangetje gaat pal de heuvel in. Niet direct pénétrabel maar het zijn kleine en iets grotere blokken en die laten zich redelijk gemakkelijk ruimen. Hoop doet leven zeggen we dan.
Er restte ons nog maar 2 dingen te doen, alles inpakken en onze enorme puinberg buiten camoufleren. Want 1,5 kuub vers puin dat uit een grotje komt zie je van ver liggen in een bos.
Het 2e team had trouwens ook goed doorgewerkt in hun grot, ze hadden er zelf een 2e ingang bij gevonden.
Geen opmerkingen :
Een reactie posten