Hebben iets langer geslapen dan op een normale Fagnoules-dag: Bart,Erik, Annemie ( en met de nodige ruimtevrees achterin de camionette,gelukkig stond er ook nog een stroomgroep in)
Voor wie het nog niet wist: er gaat gewone loodvrij in de tank en ja, het is perfect mogelijk om te voet de groep van aan de auto's naar de doline te rijden. We wisten er alledrie evenveel van en hoopten dat we de kraantjes en hendels goed gezet hadden, maar na 20 seconden draaide de generator als een bijouke.
Wij naar achter in de grot, echter: de pomp wilde niet starten. Bart heeft Annemie dan maar tot aan de fake-sifon gegidst, terwijl Erik maar stroomopwaarts spurtte om alle stekkers te gaan controleren. Er was echter niks mis, dus: verder naar buiten. De groep draaide nog, het kon enkel een elektrische fout zijn. Terug naar de auto achter een testlampke en een schroevendraaiertje om de stopkontakten één voor één uit te testen. Na de eerste reeks sifons schoot mij te binnen dat er ook nog een `kaske' op die generator staat, en na een tweede maal naar buiten te zijn geslibberd, maakte de generator bij een druk op de groene knop plots een héél ander geluid......juist op het ogenblik dat Bart terug de sifon 6 door kwam. We hebben dus samen nog enkele uurtjes kunnen kloppen, breken, scheppen en sleuren aan mastodonten van blokken die we nog uit het plafond van de 6 hebben gewrongen, met een tweevaks-autostrade tot gevolg.
Daarna hebben we de bodem aangepakt, en terwijl een onmenselijke stank uit de ex-sifonmodder opsteeg, moesten de bakken rond de slang er aan geloven. De schroefkoppen waren stuk voor stuk aangekoekt, dus losschroeven hielp niet, en de bakskes gingen aan flarden, zij het met veel moeite, want ze waren flink in de modder vastgezogen. Tenslotte hebben we nog een bacheke uitgerold en vastgelegd met grote blokken, want het zaaltje waar we ons puin stockeren ligt nu boordevol! Tegen vijven was het tijd voor de wekelijkse zondagnamiddag-regenvlaag, en kwamen we buiten in een ander weer, toen ons opviel dat ook het landschap niet meer hetzelfde was: de boveningang en de chantoir waren volledig verdwenen onder een mengeling van aarde en rotsblokken. Hier was duidelijk een tractor aan het werk geweest. Met enige moeite kon Bart nog een spoor van de boveningang ontwaren, en het mag een klein mirakel heten dat er waarschijnlijk geen blokken in terecht zijn gekomen. Wordt vervolgd...
De chaos na de tractor doortocht
Hieronder zit ergens de boveningang
Geen opmerkingen :
Een reactie posten