Op 30/11/2008 ging de eerste gidsing in het nieuwe stuk van de Fagnoules door. De gelukvogels / proefkonijnen van dienst waren enkele leden van TRT. Rond 10:45 de grot in via de boveningang en nadat Jos achter de laatste man het deksel terug op de ingang plaatste was er geen weg meer terug. Iedereen moest afdalen via de door ons verbrede boveningang.
Iedereen geraakte er door maar voor sommigen mocht het toch iets breder zijn. We zullen zien of de aanvraag tot verbreding zal ingewilgd worden. In de amonts stroomde heel wat water dus viel het warmlopen in de neopreenpakken nog goed mee en na een klein half uurtje kwamen we Jos dan tegen in de Salle des Arcs. Jos was ondertussen de onderingang gaan openmaken en was met 2 kits tot daar gekomen.
Jos ging nog mee tot het begin van de S2 maar verkoos dan om buiten een wandeling te gaan maken. Eén voor één verdwenen de TRT’ers in het sop van de S2. Daarna wandelden we doorheen de Galerie Obscure om via een doorsteek terug naar het actief te gaan. Via de aquatieke galerij kwamen we dan boven aan de waterval uit. Er stond veel water dus de afdaling door de waterval werd een echte belevenis. De equipeurs van TRT (Marc & Paul) hadden al direct door dat het Hors-Crue equipement met opzet was weggelaten.
De Siphon Moche en S6 vormden voor niemand een probleem en achter de shunt van de S7 werd een kleine pauze ingelast om wat te eten alsook om een touwtje te kunnen hangen aan een volgend klimmetje. Na dit intermezzo stoomde de groep door richting Oufti-Amaai. De doorgegraven passage was nu een VM met 15cm lucht maar ook hier volgde iedereen zonder probleem. Klimmen dan maar om in de Salle du Col te geraken.
Vanaf hier trokken de gegidsten hun ogen toch wel eventjes open. Het pad slingert zich langsheen verschillende concreties in allerei vormen om te eindigen aan de nu al beroemde VM. Misschien hebben we de waterstand in deze VM wat teveel doen zakken want ook hier was er niemand die afhaakte.
De afdaling van de Galerie Océade was hetgeen dat volgde en iedereen deed dit uiterst geconcentreerd om toch maar niets te bevuilen of te beschadigen. Ik denk dat iedereen er zich wel van bewust was dat dit een uniek stukje Belgische ondergrond is.
Het einde van de heenweg kwam nu in zicht, de nepsfion. Ik melde dat de gidsing hier stopte, hoewel de nepsifon nog open stond. Maar omdat het stuk daarachter in de winter een echte modderbak is zouden we ons daar te vuil maken voor de terugweg. Dit werd zonder morren aanvaard en we begonnen aan de terugweg. Nog een dikke 800m gevarieerd parcours tot aan de onderingang te gaan. Maar de TRT’ers draaiden daar hun hand niet voor om.
Na 5 uur grotten kropen we dan allemaal naar buiten via de onderingang. Iedereen was tevreden (allez dat denk ik toch) en voor de toekomst is het duidelijk een gidsing van de Fagnoules zal een leuke trip zijn. Een traject van dik 1800m met onderweg heel wat variatie in progressie gaande van ruime gangen tot wat smallere stukken al dan niet liggend in het water. Het was dus een geslaagde try-out voor toekomstige gidsingen in de Fagnoules.
Foto's : Marc de Hoon (TRT)
Geen opmerkingen :
Een reactie posten