Tweede helft Anialarra-expeditie

De AN6-Sima de Frontenac werd afgerond. We exploreerden er nog een puttenreeks van -140 tot -211, einde op nauwe meander. Deze putten bevinden zich in het begin van de Méandre Dingue. Rond -80 werd nog een nieuwe, mooie put geëxploreerd (Puits du Cassoulet) die lager weer bij de bekende putten uitkomt. Volledige topo en desequipement. Waarschijnlijk – zo gaat dat hier – dat we nooit meer in deze prachtige grot terugkomen! Lengte van de grot 867 m, diepte (punt van verbinding met het Systeem) -396 m.

Robin ergens in de AN6 (foto: Patrice D)

 In AN669-Sima de la Babosa werd verder gedaan, stevige trips! Ook werden alle lastige passages in de eerste 60 m nog (opnieuw) verbreed. Indrukwekkend grote putten vanaf -170, maar jammer genoeg stranden we op -344 m op een keienvloer, beneden de “Puits des 7 Méandres”. Aangezien er nog andere, niet afgedaalde putten zijn, en de verbinding met het Systeem hoog op onze verlanglijst staat, is de grot nog geëquipeerd (vervolg,binnen 2 weken,  in september).

Gertian in Puits du Ricochet, rond -250 in Babosa (foto: Paul DB)

In AN622-Sima de la Basura geraakten we niet verder. Mogelijk nog een poging in september.Jammer want in deze doline werd al gigantisch hard gewerkt. Diepte momenteel -20 m. 

Sima de la Basura (foto: Patrice D)

In AN594-Sima de la Verdad, de grot die zo gedroomd mooi boven de Rivière Tintin ligt, werden twee desobsessies gehouden in de meander op -30 in de Westelijke tak. Ter herinnering: in de Oostelijke tak strandden we vorig jaar op -186 m op een levensgevaarlijk blokkenstort. Wordt vervolgd.

De meander die we aan het verbreden zijn in de Verdad (foto: Patrice D)

AN563-Sima Estupida, waar we vorig jaar rond -60 een enorme put vonden (>100 m) bleek dicht te zitten met sneeuw! We hopen dat we er in september wel doorgeraken.

Sommige mensen slapen ook overal! (foto: Paul DB)

In het Systeem dan, deden we enkele mooie ontdekkingen want we vonden weer enkele zijrivieren die tot nu toe aan ons speurend oog waren ontsnapt. Vooral de Affluent de la Discordance bleek ruim en lang en we eindigden voor een banaal (te smal) gat waarachter het verder loopt. We geraakten niet op het bivak op -650, en exploreerden dus niet verder in de Rivière Tintin.

Kim en Hans in de Nostradamus (foto: Paul DB)

Wel deden we nog een dagtrip in de Réseau de Nostradamus, waar we vele oude equipementen vervingen en verbeterden.

Tijdens eens van die dagtrips kregen we bij het uitklimmen van de AN51 nog een fikse crue op ons dak. Spectaculair maar in die grot tamelijk onschuldig.

Dit regenbuitje (il pleut des cordes, zeggen ze in het Frans) zorgde voor een crue in de AN51 (foto: Annette VH)

In totaal groeide het Systeem van Anialarra toch weeral met 800 m (lengte nu 39.206 m), de diepte wijzigde niet (nu -838m). Maar we hebben ons laatste woord dit jaar nog niet gezegd, natuurlijk. En volgend jaar gaan we zeker opnieuw exploreren nabij de falaise, want als we daar een ingang kunnen vinden, dan passeert het Systeem de -1000 m. 

Dromen van een -1000 aan de falaise (foto: Paul DB)

Het was een leuke expeditie, met nieuwe gezichten die voor het eerst kennis maakten met exploratiespeleologie (en het ging wreed goed!) en met een gevarieerd programma. Het weer was het enige minpunt: we hadden het instabielste weer sinds vele jaren. Gelukkig heeft het ons niet echt zwaar gehinderd.

Het wispelturige weer had ook zijn mooie momenten (foto: Paul DB)