Zondag 27 januari 2013 met 5 naar den Bonheur: Paul, Rudi, Michaëla, Jos en Dagobert. De bedoeling is om zoveel mogelijk topo te gaan doen en enkele mogelijke vervolgen te gaan bekijken. Omdat we met 5 man/vrouw waren, konden we ons opsplitsen in 3 groepjes. Twee topo ploegjes van 2 man en een solist die her en der wat mocht gaan graven en ballisage aanbrengen.
Maar het allereerste werk is natuurlijk (met enige trots) het nieuwe stuk tonen aan diegenen die er nog niet geweest waren. Paul had al wel het eerste deel van de grot gezien, maar voor Rudi was alles nieuw. Op een drafje door het eerste stuk en her en der geef ik Rudi een woordje uitleg. Maar veel tijd om links en rechts te gaan kijken hebben we niet want de nieuwe réseau lonkt.
Dus staan we al snel met zijn vijven voorbij de opengegraven sleutelpassage “la Cloche”. Jos neemt heel het gezelschap daarop mee richting Galerie des Mamelons. Jos zijn geschatte 50m van vorige week blijken toch wel een onderschatting te zijn. Het is er bij momenten ruim en het labyrint vertakt zich in alle richtingen. Op het einde van de galerij vinden we verschillende mogelijke graafplaatsen alsook halfweg in een dwarsdiaklaas zien we gewoon verder.
Toch wel wat onder de indruk staan we na een half uurtje terug aan het begin van “la Grande Diaclase”. Ik neem het gezelschap nu op sleeptouw en we klimmen omhoog om dan af te slaan naar één van de mogelijke vervolgen.
 |
| Mich bewondert "Les Mamelons" |
Vorige keer dachten we, na het verleggen van enkele stenen, gewoon verder te kunnen. We konden ons echter niet inhouden tot na de topo en prompt werd de passage vrijgemaakt. En ja het liep door, welgeteld 2m en dan gedaan. Van een anticlimax gesproken!! Soit niet getreurd! Aan het werk dan maar. Jos en Mich starten aan de Mamelons. Paul en Rudi namen la Grande Diaclase voor hun rekening. Ik mocht me gaan uitleven in een smalle pijp die een mogelijk vervolg had.
Na een kwartiertje hoor ik Paul terug roepen. Hij had een vervolg gevonden in een zijdiaklaas. Hop naar daar en effectief: in het hogere deel van deze diaklaas vertrekken er nog eens verschillende diaklazen. Paul verkent één ervan en die brengt hem veel lager via verschillende gangetjes. Hij denkt zo’n 30m te hebben gevonden. De andere diaklaas laten we voor later. Paul had daar wel al voorbij een versmalling terug in een ruimte gekeken met wat wortels. Het is wel duidelijk de topo van deze grot gaat in plan indrukwekkend zijn maar in coupe een spaghetti van jewelste.
Tussen de acties door neem ik eventjes de tijd om enkel macro-opnames te maken van een pakketje aragoniet. Op heel wat plaatsen vinden we zulke pakketjes. Toch wel uitzonderlijk in België.
 |
| Een fijn boeketje aragoniet. |
Ondertussen is topo team 2 bij mij gekomen. En nadat ze zijn gepasseerd breng ik snel wat ballisage aan en vertrek naar het benedenverdiep. Daar forceer ik nog een smalle doorgang, maar ik geraak er niet ver in omdat ik achterwaarts omhoog lig. Hier moet volgende keer eens iemand anders met het hoofd eerst proberen. Om de dag af te sluiten, graaf ik nog op een plekje helemaal op einde van het onderverdiep. Maar tegen 16:30 is het vet wel van de soep en kramen we op. De topoteams hebben ook hun uiterste best gedaan en de grote delen van de grot zijn opgemeten. Her en der moet er wel nog wat bijgemeten worden maar dat is voor later. Nu naar buiten en richting cafe want een lekkere trappist hebben we wel verdiend.
De volgende dag als de topogegevens zijn verwerkt kunnen we wel stellen dat we de 500m ontwikkeling zijn gepasseerd. En hopelijk is het nog niet gedaan.
Verslag: Dagobert
Foto's: Michaëla en Dagobert
De foto van de aragoniet is goed gelukt, Dagobert.
BeantwoordenVerwijderen