Bart kon dus ook eens kennis maken met de bijna tropische plantengroei in deze grote doline en de (relatieve) rust ervan. Hoewel dicht bij een steengroeve en een drukke weg gelegen, hebben we er nog nooit een mens gezien. Hoewel... bij onze aankomst zagen we dat het gangetje waarin we reeds enkele weken aan het graven waren, vol grote blokken lag! Wie had dat gedaan?
De blokken eruit gesleurd (de grootste woog wel 30 kg).. tiens van waar komen die blokken eigenlijk? Ze leken niet op degene die Annette en ik er de voorbije weken hadden uitgehaald. Na wat onderzoek werd het duidelijk: ze waren spontaan uit het plafond gevallen... dat wij perfect veilig hadden beoordeeld en waaronder we menig uurtje hadden liggen graven. Dus weer even geluk gehad. Vergelijk even beide foto's, met een maand verschil genomen! Er is zeker 75 kg rots omlaag gekomen.
In het gangetje groeven Bart en ik ons gezwind een meter of 2 à 3 verder. We hebben nu zelfs plaats om te zitten! Blijft doorlopen, frisse tocht.
In het andere deel van de Frigo, de onstabiele put en de zaal eronder, werd de terminus van vorige keer nog wat verbreed en verstevigd. Echter het is duidelijk dat er grote stutwerken nodig zijn om veilig verder te geraken (en we zien 3 meter verder, met hevige tocht!) want er hangen honderden kilo's grote blokken boven je hoofd... en we begrijpen niet hoe ze vasthangen. Dus dat wordt een klus van lange adem.
Tot slot: de kalksteen is hier zeer rijk aan fossielen, ik heb er al een schoendoos vol van. Hier een foto van een koraal "in situ" (denkelijk Hexagoneria).
Geen opmerkingen :
Een reactie posten