zondag 22 juli 2007

Bretaye... weer te nat

Na de supercrue van vrijdag stond de Aisne nog steeds abnormaal hoog en dus wisten we op voorhand dat de traversee niet kon lukken. Toch een leuke tocht tot aan de Passage du President (potdicht). Ook de Rivière Inconnu werd integraal bezocht. Jammer genoeg is deze rivier de laatste jaren vrijwel drooggevallen en bestaat de progressie er nu uit kniepdiep modderploeteren. Hetzelfde dient gezegd van het hele beginstuk van de grot, vanaf de ingang tot aan de Lange Leemstraat/Harakiri, is er geen drup water meer, enkel nog bakken en bakken modder. Jammer, maar de natuur beslist.

Tegen 15u uit de grot, om aldaar getuige te zijn van de wonderbaarlijke genezing van een Dagobert. Het medicijn heette "Mautinium" of zoiets en is een zeer probaat middel tegen hernia's.
Deelnemers: Annemie, Tobias, Bart, Dirk, Dagobert, Paul.

1 opmerking :

  1. Wonderbaarlijke genezing ??? Dat moet ik gemist hebben dan :-)

    't was eerder een voorzorgmaatregel die ik genomen heb ten hoogte van de étroiture Pierre. 't was daar of terugkeren of erdoor gaan. Als ik het 2e had gedaan dan mocht Paul me naar buiten dragen met een acute Hernia.

    Ik heb gekozen voor het eerste, 't was voor mij dan ook balen maar enkele weken sukkelen met de rug had ik er niet voor over. Volgende keer, als de rug beter is, wring ik me daar wel door hoor.

    Een Mautinen was dan ook eerder een middel om de speleohonger van die dag te stillen.

    BTW in de Mautin voel je aan de graafplek een felle toch omhoog komen die dan direct door een paar ferme spelen omhoog gaat naar de oppervlakte. Aan de ingang is deze toch niet voelbaar. Niet aanzuigend noch blazend, dus dienen tocht komt wel degelijk van ergens beneden.

    BeantwoordenVerwijderen