Nadat we op 28/10/12 in de Grotte des Surprises eindelijk hadden gevonden waar de tocht vandaan kwam (zie http://www.scavalon.blogspot.be/2012/11/het-mag-eens-gaan-vooruitgaan.html) zijn we daar de voorbije weken nog diverse malen heen geweest.
Desob op 4/11/2012 (Paul en Annette), gevolgd door een dagje solo désob door Paul op 27/12/2013 en nogmaals op 11/1/2013 (Paul en Annette). Die dag leek het erop alsof we eindelijk door de spleet zouden geraken waarin we aan het werken waren, mits nog één “plop”. Althans dat was de theorie. In de praktijk bleek de plop zo goed gelukt dat het hele plafond was gedestabiliseerd en tijdens de ruimwerken progressief begon in te storten. We konden niks meer doen. Grrr, dat was echt wel frustrerend.
Vrijdag 18/1/13 stond hetzelfde duo daar weer, ditmaal met een driedelige aluminium buis. In de grot vormden de drie stukken aan elkaar geschroefd, een “keuterstok” van zowat 2m50 lang. Op het einde stond een soort haak gemonteerd, kortom het ultieme wapen. Met enige doodsverachting werd hiermee een paar uur boven ons hoofd in de instorting gepeuterd tot de meeste blokken beneden lagen.
De weg lag nu vrij (hoewel nog zeer instabiel) en heel voorzichtig glipte ik er doorheen. Een afstap van 1m50 diep, daaronder was wat ruimte tussen heel grote, solide blokken. Een geconcretioneerde gang vertrok schuin omlaag, jammer genoeg na 3 m al te smal. We waren de wierrook vergeten maar die hadden we niet nodig om vast te stellen dat de tocht vooral vanuit een opening tussen 2 blokken kwam, erachter was wat ruimte zichtbaar. Echter, zolang het instabiele prutboeltje boven ons hoofd niet was opgeruimd, was er van verder werken geen sprake.
Vrijdag 25/1/13, weer stevig vriesweer (= ideaal). De grot rookte als een schouw. Intussen al onze 18de werkdag hier! Deze keer hielden we (P&A) ons een paar uren bezig met het voorzichtig opmetsen en onderstutten van het plafond. Vijf kilo snelcement later was alles veilig genoeg om beneden verder te werken. De tochtende doorgang werd er geplopt. Erachter: een kleine ruimte waarin het vervolg recht omlaag was. Je zag een vlak vloertje, 1m50 dieper. Maar te nauw bovenaan, dus kwam de Hilti weer in actie. De resultaten zullen spoedig bekend zijn, we zijn benieuwd.
We hebben ons de voorbije weken ook bezig gehouden met de vele lastige passages op het traject ingang-fond in deze grot te verbreden en nu is het stilletjesaan een aangenaam grotje aan het worden.
Geen opmerkingen :
Een reactie posten